Komis stacjonarny vs sprzedaż online – co się bardziej opłaca?

Komisy odzieżowe to niedoceniana instytucja – działają w wielu miastach. Tradycyjny komis pobiera 30–50% prowizji od sprzedaży i wymaga, żebyś zaakceptował jego wycenę. Sprzedaż online coraz częściej oznacza 0% prowizji. Kiedy więc komis ma sens? Kiedy lepiej sprzedać samodzielnie?

1. Realna ekonomia komisu

Standardowy polski komis odzieżowy działa w jednym z trzech modeli. Pierwszy: kupują od Ciebie ubranie z góry (30–40% wyceny), potem sprzedają z marżą. Drugi: biorą do depozytu, sprzedają na własną rękę, oddają Ci 50–70% ceny finalnej. Trzeci, rzadszy: konsignacja na okres np. 90 dni, po którym ubrania niesprzedane wracają lub są oddawane na cele charytatywne.

2. Zasięg klientów – fizyczny vs cyfrowy

Komis stacjonarny dociera do osób, które przyjdą do sklepu. Ogłoszenie w internecie może zobaczyć każdy, kto szuka podobnej rzeczy – także w innym mieście. Przewaga komisu: klienci fizycznie dotykają ubrania, więc decyzja jest szybsza.

3. Czas oczekiwania

• Komis: średnio 4–12 tygodni od depozytu do wypłaty (jeśli ubranie się sprzedało).
• Komis premium: 6–16 tygodni (luksus sprzedaje się wolniej).
• Sprzedaż online: od kilku dni do kilku tygodni – zależy od ceny, zdjęć i sezonu.
• Komis konsignacja: do 90 dni, potem niesprzedane wracają lub są oddawane charytatywnie.

4. Ryzyka – co może pójść nie tak

Ryzyka komisu

• Zniszczenie ubrania w trakcie ekspozycji (sprawdź w umowie, kto za to odpowiada).
• Zaginięcie / kradzież z magazynu.
• Komis zamyka działalność z Twoimi rzeczami.
• Niekorzystna wycena – o cenie decyduje komis, nie Ty.
• Opłaty za wcześniejsze odebranie depozytu (sprawdź umowę).

Ryzyka sprzedaży online

• Kupujący nie odebrał paczki z paczkomatu.
• Spór o stan ubrania po przyjściu (na platformach z ochroną kupującego pomaga mediacja serwisu; w serwisach z samymi ogłoszeniami, takich jak WyprzedażCiuchów, strony dogadują się same).
• Płatność i wysyłkę ustalasz z kupującym sam – w serwisie ogłoszeniowym nikt w tym nie pośredniczy.
• Czas potrzebny na zdjęcia, opisy, odpowiadanie na wiadomości.
• Niektóre sztuki nie sprzedają się miesiącami i zalegają.

5. Kontrola nad ceną

Najpoważniejsza różnica między komisem a online – kontrola wyceny. W komisie sprzedawca przyjmuje cenę, którą wyznacza pracownik. Online to Ty decydujesz: za ile wystawić, kiedy obniżyć, czy zaakceptować negocjację.

6. Kiedy komis ma sens

Wbrew pozorom są scenariusze, w których komis to lepsza opcja niż online.

• Pakiet 50+ ubrań po przeprowadzce, gdy nie masz tygodni na fotografowanie i opisywanie.
• Sztuki, które nie sprzedają się online (niemodne kroje, nietypowe rozmiary, brak rozpoznawalnych marek).
• Nie masz warunków do sprzedaży online (nie umiesz robić zdjęć albo nie masz internetu).
• Ubrania luksusowe, które wymagają autentyfikacji (oferują ją komisy premium, także internetowe, np. Vestiaire Collective).
• Sztuki vintage, które wymagają eksperckiej wyceny (prawdziwy Hermès, Chanel, Dior).

7. Kiedy zdecydowanie online

• Ubrania powyżej 100 zł (od każdych 100 zł oddajesz komisowi 30–50 zł).
• Markowe sztuki – przy nich prowizja komisu kosztuje najwięcej.
• Pakiety ubranek dziecięcych.
• Akcesoria (torebki, paski, biżuteria) – komisy płacą grosze, online realne stawki.
• Masz czas 1–2 godziny tygodniowo na fotografowanie i wystawianie.

8. Hybrydowa strategia

Najsensowniejsze podejście dla większości ludzi – strategia hybrydowa. Najpierw sortujesz garderobę na dwie sterty: „warto wystawić online” (markowe, większa wartość) i „do komisu” (drobne, niskiej wartości). Pierwszą fotografujesz i wystawiasz przez weekend. Drugą zanosisz w jednym worku do komisu. Każda sztuka idzie do swojego optymalnego kanału.

Co dalej?

Zacznij od 5 najlepszych sztuk – wystaw online, zobacz, w ile dni się sprzedają. Za miesiąc będziesz wiedział, co opłaca się robić samodzielnie, a co warto oddać do komisu.